Share
Յուլիս 26, 2010 Տպագրում

ՀԱՅ ԳՐՈՂՆԵՐՈՒ 5ՐԴ ՀԱՄԱԳՈՒՄԱՐԷՆ ԵՏՔ. Ըստ Լեւոն Անանեանի՝ Առանց Գրագէտ Սերունդի Որեւէ Երկիր Ապագայ Չունենար

ՀԱՅ ԳՐՈՂՆԵՐՈՒ 5ՐԴ ՀԱՄԱԳՈՒՄԱՐԷՆ ԵՏՔ. Ըստ Լեւոն Անանեանի՝ Առանց Գրագէտ Սերունդի Որեւէ Երկիր Ապագայ Չունենար

«Արմէնփրէս»ի թղթակից Արմէն Ղազարեան Ժամանակակից հայ գրականութեան խնդիրներու շուրջ  հարցազրոյց մը ունեցած է Հայաստանի Գրողներու միութեան նախագահ Լեւոն Անանեանի հետ: Ստորեւ սոյն հարցազրոյցի բնագիրը.

ԱՐՄԷՆ ՂԱԶԱՐԵԱՆ.-Ինչպէ՞ս կը բնութագրէիք հայկական գրահրատարակչական գործի ներկայիս վիճակը:

ԼԵՒՈՆ ԱՆԱՆԵԱՆ.- Կարծում եմ՝ այսօր գրահրատարակչական ոլորտում վերածնունդ է տեղի ունենում, եթէ նկատի ունենանք երկու հանգամանք. առաջինը՝ իւրաքանչիւր տարի տպագրուող գրանունների քանակը, որը հիմա հասնում է տարեկան շուրջ 2500ի, ինչը աւելի է, քան 1980ականների կէսերին տպագրուող գրքերի քանակը, եւ երկրորդ հանգամանքը՝ գրատպութեան բարձր որակը: Նշեմ, որ Հայաստանում հրատարակուող գրքերն իրենց պոլիգրաֆիկ որակով յաճախ չեն զիջում Եւրոպայում հրատարակուող գրքերին, եւ մենք ունենք բաւականին ներկայանալի հրատարակչութիւններ: Աւելացնեմ նաեւ, որ վերջին շրջանում գրահրատարակչութեան գործին սկսել է աջակցել պետութիւնը, սահմանուել է պետական պատուէրի համակարգ, ինչը հնարաւորութիւն է ստեղծում այս ոլորտի յետագայ զարգացման համար:

Ինչպէ՞ս էք գնահատում Հայաստանում եւ սփիւռքում բնակուող հայ գրողների համագործակցութեան մակարդակը:

Վերջերս տեղի ունեցաւ Գրողների համահայկական հինգերորդ համաժողովը, որն ապահովում էր բաւականին մեծ աշխարհագրութիւն: Այս համաժողովը, իրօք, վերածուեց գրական տօնի եւ մէկ անգամ եւս փաստեց, որ հայրենիք-սփիւռք կապերի մէջ թերեւս ամենակայացածը գրական կամուրջն է, որի կայացման համար իրենց ներդրումն ունեն ինչպէս Գրողների միութիւնը, այնպէս էլ Սփիւռքի նախարարութիւնը: Բացի այդ, մենք նաեւ անցկացնում ենք օտար լեզուներով ստեղ-ծագործող հայ գրողների համաժողովներ, որոնցից վերջինը տեղի ունեցաւ Կալիֆորնիայում:

Ինչպիսի՞ ակտիւութիւն (աշխուժութիւն-Խմբ.) է դրսեւորւում գրական սերնդափոխութեան ոլորտում:

2001թ.ին, երբ ես դարձայ Գրողների միութեան նախագահ, ամենաերիտասարդ գրողը 41 տարեկան էր: Անցած տարիների ընթացքում հետեւողական աշխատանք ենք իրականացրել այս ոլորտում: Մենք ձեւաւորեցինք գրական երիտասարդական մամուլ, օրինակ՝ սկսեց տպագրուել «Գրաթերթը»: Ամէն տարի Ծաղկաձորում իրականացնում ենք երիտասարդ գրողների հաւաքներ, Գրողների միութիւնում ունենք յատուկ երիտասարդ գրողների բաժանմունք: Այսօր երիտասարդութիւնը լուրջ գրական յայտ է ներկայացրել, ուստի՝ գտնում եմ, որ այդ յայտը չի կարող անտեսուել:

Ինչպէ՞ս կը գնահատէք թարգմանչական գրականութեան ներկայիս վիճակը:

Արդէն յայտնի է, որ վերականգնուել է Թարգմանչաց տօնը, որը խիստ կարեւոր է: Բացի այդ, թարգմանական ոլորտում բազմաթիւ ծրագրեր ենք իրականացնում Իրանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի գրողների միութիւնների հետ եւ փորձում ենք հնարաւորինս զարգացնել այն: Մենք նաեւ որդեգրել ենք ժամանակակից հայ գրականութիւնն օտար լեզուներով թարգմանելու քաղաքականութիւն, որը մեծ ջանքեր է պահանջում:

Նշեցիք, որ գրական եւ հրատարակչական կեանքը վերածնունդ է ապրում, իսկ այս պայմաններում կա՞յ արդեօք ընթերցող, որը պէտք է սպառի այդ գրական արտադրանքը:

Գտնում եմ, որ այս հարցի հետ կապուած մենք մի քիչ սեւացնում ենք գոյները: Ես յաճախ այցելում եմ դպրոցներ, համալսարաններ եւ տեսնում, որ ունենք բաւականին հետաքրքիր սերունդ: Երբ տեսնում ես, որ այս երեխաները բարձրանում են բեմ, այդ պահին մտածում ես, որ հայ գրականութիւնը, պօէզիան ապրում են, եւ հէնց այդ երեխաներն են հանդիսանում մեր հսկայական մշակութային ժառանգութեան կրողները: Բացի այդ, մենք նաեւ նախաձեռնեցինք մի ծրագիր՝ ամէն տարուայ Փետրուարի 19ը, այսինքն՝ Թումանեանի ծննդեան օրը, յայտարարեցինք Գիրք նուիրելու օր, որը եւս կը նպաստի գրքի վարկանիշի բարձրացմանը: Մենք պէտք է գիտակցենք, որ առանց գրագէտ սերնդի երկիրն ապագայ չի ունենայ:

«« վերադարձ ««
Powered by Webnaz Pagemaker